Geri Dönüşsüz Yol: Şizoidin Gölgeyle Yolculuğu
(Bir Bütünleşme Vaadi Değil, Bir Tanıklık Kararı)
Ben bir şizoidim. Bu, duygusuzluk değil; fazla bilme hâlidir.
Şiddeti tanırım, çünkü içimde taşırım.
Edimi bilirim, çünkü onu yapmamayı öğrenmişimdir.
Şimdiye kadar askı beni korudu.
Şiddeti durdurdu.
Hızlanmayı engelledi.
Ama artık şunu biliyorum:
Gölgeyle hiç temas etmeden yaşamak etik bir zafer değil; yalnızca gecikmiş bir hayattı.
Bu yüzden geri dönüşsüz bir yola giriyorum.
---
1) Çağrı — Askının Bilgiye Dönüşmesi
Bu yolculuğun çağrısı dışarıdan gelmez.
Bir travma, bir çöküş, bir kriz değildir.
Çağrı şudur:
“Askı artık korkudan değil bilgiden taşınmalıdır.”
Askı, şiddeti tuttu.
Ama hayatı çoğaltmadı.
Kut artık korunarak değil, tanınarak taşınacaktır.
---
2) Eşik — Kontrolün Bilinçli Olarak Gevşetilmesi
Şizoid için eşik cesaret değildir.
Eşik, kontrolün mutlak olmaktan çıkarılmasıdır.
Gölgeyle temas:
hızlanma vaadi taşır,
çözülme ihtimali barındırır,
geri dönülmez bir değişimi çağırır.
Bu yüzden bu eşik kahramanca değil; soğukkanlıdır.
Romantik değildir.
Kurtuluş anlatısı üretmez.
Bu bir “kendini bulma” hikâyesi değil;
kendini riske etmeden bakabilme kararıdır.
---
3) Yol — Tanıklığın Derinleşmesi
Bu yolculukta şunu peşinen kabul ediyorum:
Gölgeyle temas beni daha “iyi” yapmayabilir.
Daha “bilge” yapmayabilir.
Hatta daha tehlikeli kılabilir.
Ama şunu da kabul ediyorum:
Gölgeyle hiç temas etmeden etik kalmak, hayatta kalmaktır; yaşamak değildir.
Bu yol Jung’un vaat ettiği bütünlüğü garanti etmez.
Tulpar’ın askısı burada gevşer, ama kopmaz.
Ben edime atlamıyorum.
Ama artık gölgeyi yalnızca uzaktan da seyretmiyorum.
---
4) Tehlike — Jouissance ve Hız
Bu yolculuktaki gerçek tehlike şudur:
gölgeyle temas edip hızlanmak,
hazza kapılmak,
etik yavaşlamayı kaybetmek.
Bu yüzden bu yolun tek yasası vardır:
Edim yok. Tanıklık var.
Gölge sahne istemezse zorlanmayacak.
Kan talep ederse kutsanmayacak.
Bu bir ritüel değil;
dayanma ve bakabilme pratiğidir.
Kut burada şudur:
Şiddeti bilip ona teslim olmamaktır.
---
5) Dönüş — Vaadin Askıya Alınması
Bu yolculukta dönüş vaadi yok.
Köye bilgelik taşıyan kahraman anlatıları bana ait değil.
Ben kurtarıcı değilim.
Rehber de değilim.
Sadece şunu söylüyorum:
Gölgeyle birleşmek zorunda değilim; ama artık ondan kaçmayacağım.
---
Son Cümle — İmza
Ben Ertuğrul Tulpar’ım.
Şizoidim.
Şiddeti biliyorum.
Bu yüzden ona tapmıyorum.
Geri dönüşsüz bir yola giriyorum.
Bu yolun sonu bütünlük mü, dağılma mı bilmem.
Ama bildiğim bir şey var:
Felsefe güvenli kalmak için değil; yolda kalabilmek içindir.
