Gönderen Konu: Eşcinsellik: Koşmak zorundasın, devrilen atı vururlar.  (Okunma sayısı 1098 defa)

Sergüzeşt

  • Newbie
  • *
  • İleti: 1
    • Profili Görüntüle
Öncelikle selamün aleyküm
Kısaca kendimi tanıtmak istiyorum.
29 yaşındayım. Aslında tipitip olan bir aile yapım var.  Babam çok sert bir karakterdi. Bizi çok severdi ama hep ondan korkardık. Birlikte vakit geçirdiğimiz bir zaman hatırlamıyorum ya da beynim silmiş olabilir. 2 ablalı bir ailede büyüdüm. Annemle aram çok iyiydi. Şuan da hepsiyle aram iyi aslında.
Kendimi keşfetmem heralde lise yıllarında oldu. İlkokulda da aslında çok içe kapanık bir çocuk değildim ama hep efendi olduğumu söylerlerdi. Ama mesela futbol oynamazdım. Beden derslerinde hep ya bir köşede ya da sınıfta otururdum. Lise yıllarında da bu böyle devam etti. İlk defa lisede hemcinsime karşı hoşlantım başladı duygusal olarak. Ama küçük bir ilçede olduğum için ne buna kendimi inandırmak istedim ne de biriyle paylaşabildim.
İlk defa üniversitede hornet denen uygulamayı indirdim. Birileriyle tanıştım. İlişkilerim hep aktif olarak oldu. Son zamanlarda pasif duygularım da ağırlaştı. 1.5 senedir kimseyle birlikte olmadım.Fakat bu defa mastürbasyon ve porno bağımlılığı başladı. Çok yoğun isteğim var hem aktif hem pasif olarak.
Dediğim gibi lise ve üniversite yıllarında bunun doğuştan geldiğine inandırdı herkes, hiç tedavi için görüşme yapmadım ki yapamazdım da maddi olarak.Terapi alan arkadaşlarım da hep psikologlar tarafından bu durumun kabullenilmesi gerektiği yönünde yönlendirildi.Bu da benim tedaviye olan şevkimi kırdı. Son zamanlarda çokca aile kurma isteğim var evlat sahibi olmak istiyorum. Fakat kadınlara karşı hiçbir şey hissedemiyorum.
Daha sonra Youtube da bir psikiyatri hekiminin konuşmalarını dinledim. Onarım terapisinden haberdar oldum. Yorumlarda HK’nin adını gördüm ve araştırdım. Forumdaki yazıları okudum, yayınlarını dinledim.
Hemen bende bir umut ışığı yandı. Direkt iletişime geçtim ve randevu oluşturdum.


1. Terapi 16 Şubat 2025

İlk görüşmede neyle karşılaşacağımı bilmiyordum. Ama buna mecbur olduğumu biliyordum. HK sıcakkanlılıkla karşıladı. Biraz bekleme salonunda bekledim. Terapi odasına girdiğimde hadi bakalım dedim içimden. Başladık konuşmaya. Biraz geç kaldığımı söyledi. Bu internet çağında nasıl oldu da bu tarz terapi yapan kişileri bulamadın dedi. Ama geç kalmamında bir yerde bize avantaj sağlayacağını söyledi. En dibi görmüşsün, tedavi sürecinde battı çıktıkların az olur çünkü oradaki her şeyi görmüşsün ve doymuşsun dedi. Çok fazla travmam yokmuş aslında benim taciz tecavüz gibi. İşimizin kolay olduğunu söyledi ben de hadi bakalım dedim.
Genel olarak terapi süreçlerinden konuştuk.
Bu benim için belki bir devrin kapanışı yeni bir devrin açılışı olacaktı. Belki değil inşallah öyle olacak. Ben o güveni hocada yakaladım . Yeni umutlara, yeni hayatlara, yeni yarınlara emekleyen bir bebek misali yürümeye başladım.
« Son Düzenleme: 18 Mart 2025, 01:03:09 öö Gönderen: psikolog »