Freud, dünyaca ünlendiği zamana kadar yani ölümünden dört yıl önce, Amerikalı bir kadından, oğlunun “sorunlarına” dikkat çekerek umutsuzca tavsiye bekleyen bir mektup aldı. Freud’un yazılı yanıtı -Kinsey raporunun yayınlanmasından on üç yıl öncesi olduğu için- eşcinselliğe yaklaşımı bakımından aşırı derecede modern görünmektedir.
*9 Nisan 1935
Sayın ...........
Mektubunuzdan, oğlunuzun bir eşcinsel olduğu sonucuna vardım. Onun hakkında verdiğiniz bilgilerde en çok, bu dönemde kendinizden söz etmemenizden etkilendim. Bundan neden çekindiğinizi size sorabilir miyim? Eşcinsellik elbette bir avantaj değildir ancak utanılması gereken bir şey de değildir, kusur değildir, rezalet değildir, bir hastalık olarak sınıflandırılamaz; eşcinselliğin, cinsel gelişimin bir çeşidi olduğunu düşünmekteyiz. Geçmiş ve modern zamanların, saygı duyulan pek çok kişisi, eşcinseller olmuştur (Bunların en önemlilerinden bir kaçı: Platon, Michelangelo, Leonardo da Vinci vb.). Eşcinselliği suç olarak görmek ve gaddarlık etmek de büyük bir haksızlıktır. Eğer bana inanmazsanız, Havelocks Ellis’in kitaplarını okuyun. (Freud’un çağdaşı olan Ellis, Studies in Physcology of Sex adlı yedi ciltlik yapıtı ile ünlüdür.)
Size yardım edip edemeyeceğimi sorarak, sanırım eşcinselliği ortadan kaldırıp normal heteroseksüelliği yerine koyup koyamayacağımı kast ediyorsunuz. Yanıt genel olarak, bunu başarmaya söz veremeyeceğimizdir. Vakaların büyük bölümünde, her eşcinselde varolan, zarar görmüş heteroseksüel eğilimleri harekete geçirmekte başarılı olduk. Vakaların bazılarında, bu mümkün olmamaktadır. Bu, kişinin niteliği ve yaşı ile ilgili bir sorundur. Tedavinin sonucunu önceden bilmek mümkün değildir.
Oğlunuzla ilgili yapılacak çözümlemeler, farklı yollar izleyecektir. Eğer mutsuzsa, nevrotikse, çatışmalardan çok yıpranmışsa, toplumsal yaşamda çekingense, görüşmeler onu uyumlu hale getirebilir, huzura kavuşturabilir ve yeterliliğini artırabilir -eşcinsel olarak kalsa ya da değişse de. Eğer karar verirseniz, benimle görüşmelerde bulunabilir! Sizin bunu yapacağınızı sanmıyorum! Oğlunuz Viyana’ya gelmek zorunda. Benim buradan ayrılmaya niyetim yok. Bununla birlikte, bana yanıt vermeyi ihmal etmeyin.
Saygılarımla ve en iyi dileklerimle,
Freud
