DÜŞMÜŞSENDE KİMSEDEN YARDIM İSTEMEDEN KALKMASINI BİLECEKSİN!
18.TERAPİ
Uzun bir aradan sonra yine terapiye geldim,bazen iki haftada bir bazen ayda bir şeklinde bir seneyi geride bıraktım…
ARINMA…
Fark ettiğim şey şuydu;Terapi’ye gitmeyi uzattıkça obsesyonlar,çarpıtılmış düşünceler,yanlış kurgular yani beynimizin oyunları bizi yavaş yavaş ele geçiriyor ve tüm içimizi kaplıyor ve terapi koltuğuna oturunca ise sanki suyun altına girip temizleniyor gibi oluyorum…
Bir öneri olarak şunu söylemek isterim ne kadar mutsuz ve umutsuz olursanız olun terapiye gidin hatta asıl öyle durumlarda gidin çünkü fark ettim ki hevesli ve mutluyken ki gittiklerim değil umutsuz ve mutsuzken ki gittiklerim daha verimli geçiyor…
HOMOSEKSÜEL VE HETEROSEKSÜEL DÜNYA…
Hoca bana eşcinsel danışanların dışardaki heteroları kutsallaştırdığını ve yücelttiğini ama aslında onlar bu sorunu/eşcinsel çekimi yaşasaydı bunun için mücadele etmeyeceklerini belki sadece bin de birinin uğraşacağını söyledi bu sözler iddialıydı…
Siz onları kafanızda yüceltiyorsunuz kendinizi ise küçümsüyorsunuz aslında mücadele eden sizlersiniz,onlar ise kendi yetersizliği ile yüzleşmemek için sürekli kız peşinde koşup kendilerine bir şekilde erkek olduklarını hatırlatma ihtiyacı duyuyorlar dedi ve ilerideki evliliklerinde mutsuz oluyorlar dedi,aslında yetersiz ve korkaklar sadece dışardan kendilerine güçlü gibi bir zırh örüyorlar dedi…
Bu analizler beni aydınlatıyordu kendi kafamda yücelttiğim şeylerin aslında bu kadar içi boş olduğunu anlamak beni bir yandan da şaşırtıyordu…
KAYGI,KORKU,OBSESYONLAR…
Hoca kendi kafanda yanlış analizler yapıp sürecini sabote ediyorsun,terapi işe yarar mı?olur mu?olmaz mı diyerek hetero tarafın güçlenecekken diğer tarafı besliyorsun,her türlü kaygı,korku eşcinselliği besler dedi…
Gün içinde insan bazen umutsuz bazen umutlu bazen mutsuz,depresif vs olabiliyor çünkü yıllar içinde bunlara alışmışız ve dönüştürmek haliyle zor oluyor,hoca ise kendi kafanda kurgular kurup süreci baltalıyorsun,herkesin süreci ve durumu farklı,kendini kimseyle kıyaslama dedi,bende cidden akışına bıraktım eylemlerimi olması gerektiği yönde atarak…
Hoca hata yapabilirsin ama bu yapmanı öneriyorum anlamına gelmez dedi,hayatta ise yanlış yapa yapa doğruyu öğrenirsin dedi…
İNSAN İLİŞKİLERİ…
Hoca herkesin hayatı s*kilmiş,kimsenin acısı en büyük değil dedi,insanlara yardım etmeyeceksin sadece yol göstereceksin,herkes kendi kalkacak,kimsenin kurtarıcısı olmayacaksın,hayatında hiç bir türlü eşcinsel olmayacak sürecini sabote ederler dedi ve gerçekten de haklıydı eşcinsellerde ister istemez bir tür haser ve umutsuzluk var ayrıca kıskançlar oldukça,insanı aşağı çekmeye çalışıyorlar…
DUYGUSAL OLARAK DOYUM YAŞARSAN EROTİKLEŞTİRMEZSİN…
Hiçbir türlü bir erkekle yakınlaşmamalısın dedi ve ekledi;Duygusal olarak doyum yaşarsan kafanda erotikleştirmezsin…
Erkek erkeğe ilişkilerde iç içe geçmek olmaz bağ zamanla kurulur ve sağlamlaşır dedi…
YANİ…
Benim bu terapiden anladığım yıllar içinde oluşmuş bu durum bir mucize şeklinde bir anda geçmiyor,zamanla kaplumbağa hızında emin adımlarla ilerlemek gerekiyor eğer hızlı gidersen hemen yere çakılıyorsun,mucize bekleme acaba olacak mı?olmayacak mı?Bu şöyle olduysa nası olacak?Şu nası olacak?gibi obsesyonlar kaygı yaratıyor onlarda eşcinsel tarafı besliyor…
Heteroların yüceltme kafanda onlar kendi yetersizliklerinden kaçmaya çalışıyor,çoğu korkak ve kendiyle yüzleşemiyor ve bu durumu yaşasalardı bunun altından kalkacak cesaretleri bile olmazdı yani aslında güçlü olan biziz,onlar sadece ‘mış’ gibi yapıyor.Biz gerçek erkekleriz “Adam” olanlarız ki birşey bizi dönüşmeye zorluyor ve cesaret buluyoruz kendimizde tüm acıya rağmen…
Kimsenin acısı en büyük değil,kimse en kötü acıyı yaşamış,en felaketi başına gelmiş değil,herkesin acısı kendine büyük,herkesin hayatı s*kilmiş,kimsenin kurtarıcısı değilim,herkes kendi için mücadele etmeli,eşcinseller iyileşmek isteyenlerin hayatında olmamalı bu süreçte çünkü bilerek veya bilmeyerek umutsuzlukları veya kıskançlıkları ile sabote ediyorlar…
Geçmiş geçmişte kalmalı geçmişe dönük analizler veya keşkeler artık olmamalı bunlar sadece bana zarar veriyor…
Herkesin süreci farklı,durumu farklı bir kişi bir şey yapamamışsa diğerlerinin de yapamadığı/yapamayacağı anlamına gelmez
Erkekler konusunda hayali beklentiler ve idealleştirmeler halüsinasyonlarından kurtulmalıyız,güçlü olan onlar değil çünkü mücadeleyi seçen onlar değil biziz…
Kimseden utanmadan erkek ortamına alışmalıyız,kimseyi fazla önemsemeden sadece anımızı geçirmeli ve sosyalleşmeliyiz,duygusal doyumu ise akışa bırakıp yavaşça almalıyız…
Kendimizi küçümsememeliyiz en büyük mücadeleyi biz veriyoruz bir tür aşağılık kompleksinden artık çıkmalıyız bu içimize o kadar işlemiş ki bazen istemeden oraya kayıyoruz ama o anda bunların bilincine varıp irademizi kullanmalıyız…
Eşcinsel hayatın sonu belli sevgi arayışı sonuç ise seks bağımlılığı,ne sevgi var ne de emek,aynı karanlık kısır döngü,mücadele ise ondan bile zor yine zorluk var ama sonu kurtuluş ve dönüşüm olabilir yavaş ama emin adımlarla gitmekten başka çaremiz yok arada hatalar olabilir bunlar hayatın sonu değil ama irade ve bilinç de bizimle beraber…
