Bende ayni boyle hissediyorum ama gerçekler canimi cok acitiyor kendimi cok ezik gibi hissediyorum ama sonra diyorum ki bu hissi yaşamasaydim yine ayni hatalari yapacaktim
Ama diger yandan da keske hic yasanmasaydi diyorum cunku yasanip yasanmamasi benim elimdeydi kendi kendini kotu duruma sokmak kadar agir gelen bi sey yok gururun incinmesi kadar canini yakan keşke dedirten baska bi sey yok
Bu hissi yaşatanlar aynisi yasayacak mi diye cok düşünüyorum veya diyorum ki kendi kendimi kotu duruma soktugum icin belki sadece ben hataliyimdir ve dolayisiyla bu his sadece benim cezamdir onlar her sekilde mutlu sekilde hayata devam edecek gibi düşünüyorum boyle gidip geliyorum dusunler icinde sonra size bi ara dedigim sey geliyor aklima
“Terapiden ne zaman ciksam kendimi sucluyorum ve kötü hissediyorum tam aksi olmasi gerekmez mi, o kadar terapiye geliyorum mutlu ayrilmam gerekmez mi” demistim ve bana demistiniz ki
“Mutlu olarak ayrilirsan yaptigin hatalari nasil anlayacaksin birak bazende hatalarini sorgula ki farkina varasın biraz da kötü hissedesin ki iyileşbilesin” demistiniz (tam olarak boyle olmasada bunu demek istemistiniz) 🙏🏻
