Eşcinsel Çocuk Nasıl Fark Edilir?
Psikolog Hüseyin Kaçın
Eşcinsel kimliğin oluşumu, kişinin kendisi ile ilgili olarak ödipal dönemde yaptığı bir tanımdır. Bu tanıma göre çocuk gelecekte dürtülerini kendi cinsi ile yaşamaya karar vermiştir.
Erkek eşcinselliği ödipal çatışmanın çözüm yollarından birisidir. Erkek çocuk, annesinin oluşturduğu çekimden dürtüleri babasına yönelterek veya babanın eksikliğinden kaynaklanan bir durumda kendi cinsine yönelterek kurtulmayı seçer.
Ödipal ortamda çocuk için annesinin çekimini baş edilemez yapan sebepler şunlar olabilir: Anne çocuğa fazla düşkündür ve onun dış dünyaya yönelmesini engelleme eğilimindedir.
EŞCİNSELLİĞİN İLK BELİRTİLERİ
Çocukluk yıllarında biyolojik cinsiyete uygun olmayan davranışlar ve diğer aynı cins çocuklarla yaşanan problemlerin birlikte görülmesi eşcinselliğin ilk belirtileri olarak kabul edilmektedir. Aynı cinse çocuklar tarafından dışlanma ve kişinin kendi cinsiyetinden alacağı kuvvetten mahrum kalması, aynı cinsin erotikleştirilmesine neden olabilir. Sıklıkla rastlanan, teşhircilik ya da aşırı tutuk davranışlarla kendini gösteren bir bedene yabancılaşma süreci söz konusudur. Ayrıca kişisel güç duyumunda eksiklik yaşanır. Sonuçta, örselenmiş cinsiyet kimliğini onarma dürtüsü olarak eşcinsellik gelişebilir.
Erkeklerde eşcinselliğin ilk belirtileri şunlardır:
— Hakkını savunmada ve kendini ortaya koymada zorlanma,
— Bağımlılığın ve öfkenin cinselleştirilmesi,
— Aynı cinsten savunmacı bir tutumla kopma,
— Aynı cinsle erotik olmayan arkadaşlık ilişkilerinde zorluk yaşama,
— Sözle arkadan vurma,
— Kendini bir sporcu olarak hayal edememe,
— Fiziksel aktivitelerden ve spor oyunlarından nefret etme,
— Macera ve spor hikâyeleri okumakta sıkılma veya okumama,
— 5–12 yaşları arasında anneye, büyük anneye, teyzeye ya da ablaya yakın durma,
— Yaşıtı olan diğer erkek çocukların karşısında korkak ve ihtiyatlı olma,
— Erkek oyunları yerine kız oyunlarını tercih etme,
— Tehlikeli görünen yırtıcı oyunlar oynamakta olan akranlarını dışarıdan izleme yani bir nevi “mutfak penceresi çocuğu” haline gelme,
— Bir köşeye çekilme ve sosyal olarak yalnız kalma eğiliminde olma,
— Diğer erkek çocukların rekabet içeren oyunlarına katılmama,
— Erkek çocukların oyun ve etkinliklerine karşı rahatsızlık duyma,
— Bebeklerle oynama,
— Kızlarla birlikte olmaya eğilim,
— Kız kıyafetleri giymekten hoşlanma,
— Yetişkin erkeklerden ziyade yetişkin kadınların refakatinde olmayı tercih etme,
— Kızlar yerine erkeklere cinsel ilgi gösterme,
— Diğer çocuklar tarafından “nonoş” lakabının takılması,
— Etrafındakiler tarafından kız gibi bir çocuk şeklinde algılanma,
— Erkek akranlarına karşı kendini pasif ve zayıf olarak algılama,
— Kavga dövüşten kaçınma,
— İncinmekten ve yaralanmaktan korkma,
— Çekingen davranma,
— Çok kitap okuma,
— Kırılgan ve hassas bir yapıda olma,
— Utangaçlık veya teşhircilik,
— Aşırı derecede duygusal olma,
— Yapayalnız hissetme,
— Kadınsı olma,
— Girişken olmada zorlanma,
— Kendini bir erkek olarak eksik ve yetersiz görme duygusu,
— Erkek çocuklar yerine kız çocuklarla oynama,
— Çocuklukta daha narin ve beceriksiz olma,
— Kendini hayal kırıklıkları içinde, mutsuz ve reddedilmiş olarak hissetme,
— Öfkeyi açığa vurma ve sosyal ortamlarda kendini ortaya koymada tutukluk yaşama,
— Saldırganlık içeren davranışlardan kaçınma eğiliminde olma.
Eşcinselliğin öngörülmesinde, çocukluk yıllarındaki erkeksi davranışların eksikliğinin görülmesi, kadınsı özelliklerin varlığından bile daha güçlü bir belirleyicidir. Eğer ebeveynler kadınsı davranışları tasvip etmediklerini aktif bir şekilde göstermezlerse tarafsız tutumları, çocuk tarafından göz yummak olarak yorumlanabilir. Hatta anne, çocukla olan iletişiminde bilinçli veya bilinçsiz düzeyde, kadınsı davranış beklentisini bir şekilde çocuğuna aktarabilir.
Cinsel kimlik gelişimi sürecinde çocuğun biyolojik özellikleri, aile dinamikleri ve çevresel etkenlerin de etkisiyle bazı çocuklarda cinsel kimlik gelişiminde sorunlar ortaya çıkabilmektedir. Bu duruma bağlı olarak ergenlik yıllarında cinsel kimliği konusunda karmaşa yaşayan bu çocukların, kendini karşı cins gibi hissettiği, bazılarında ise eşcinsel yönelimlerin yaşandığı görülmektedir.
Sosyolojik ve psikolojik açıdan yıpranmış ailelerde eşcinsel çocuk, bu ailenin patolojik yapısına direnmektedir aslında. Eşcinsel, çocukluğunda hastalıklı aile yapısında duygusal yoksunluklara savunma geliştirirken yenilmiş olan çocuktur.
Biseksüellik ise, zevk alabiliyorsa, cinsiyet ayırmadan cinsellik yaşamaya çalışan bir tutumdur. Karakterin daha bebeksi oluştuğunu, kişinin cinsel nesneleri meme gibi bir haz nesnesi olarak algıladığını, kimliğin gevşek bir biçimde bölgede yoğun olarak kaldığını gösterir.
Eşcinselliğin oluşumunda psikolojik süreçler, yani anne babaların çocuk yetiştirme tutumları büyük önem taşır. Biyolojisi insanı eşcinsel yapmışsa bu tutumlar hiç dikkate alınmamaktadır.
Çocuklarının eşcinsel olduğunu öğrenen aileler sarsıcı bir gerçekle karşılaştıklarında yıkılmaktadırlar. Elleri kolları bağlanmış olarak büyük bir ızdırap içinde kendilerini çaresiz hissetmektedirler.
https://youtube.com/@huseyinkacin22?si=JXuzaavtWtXkUg-d
