Bugün tüm cesaretimi topladım ve karar verip terapiye başladım. Ama içimde öyle bir korku anlatılmaz idi . Sonuçta insanız aklımızı boş kuruntular ile hepa ediyoruz. Bir taraftan şeytanında bu durumdan kurtuluş yok diye beynimizi yanıltmaya çalışmaları neyse bunları ilerleyen zamanlarda düşünürüz. Ben içanadolunun kırsal kesimde hayatı boyunca bir köyün mezrasın ailemin hayvancılık ile çobanlık yapan bir babanın çocuğuyum . Annem ise akşamaya kadar iş güç aile büyüklerine hizmet eden arada yıpranan çocuk yaşta evlenen bir kadın. Eğitim görmemiş cahil kalmış kendileri ailerinden sevgi görmemiş insanlar zaten çocuklarına nasıl sevgi göstersinler daha doğrusu . Babam ara sıra anneme şiddet uygulardı kafası bozuldukça birşeye bozulsa açısını annemden çıkarır idi. Bu olaylar beni sede babama karşı bir kale örmeye sebebiyet veriyordu. Zaten sevgi yok birgünde sizlerde evlatlarımsınız diye kafamızı okşamışlığı yoktur. Bunlar insan büyüdükçe yaş ilerledikçe daha çok bir yara olarak başlıyor. Neyse eğitimi köyde taşımalı eğitimi bitirdim orta okulu zorluklarla elde avuçta yok yeri gelir kalem defter bulamayız elbise yine aynı şekilde . O zamanlar yokluk var idi . Lise hayatımı şehir merkezinde başladım . Yatılı olarak kuran kursu yârı döneminde okul derslerine ağırlık veremiyordum. Çünkü köyde okumuştum alt yapı pek yok idi . Birazda insanda sevgi ve özgüven eksikliği olduğu zaten kilit noktası oradan başlıyor. Neyse kuran kursundan çıktım dedem ile babaannem yanına gittim . Ama insanların yüzünden anlaşılıyor beni istemediler . Bu çok zoruma gitti . Neyse yarı döneme zaten bir ay kalmıştı dersler zaten kötü idi . Ordan Cemaat yurduna geçtim ikinci dönem orada kendi derslerine önem veriyor . Okul dersleri ikinci planda kalıyordu . Ama pişman değilim şimdi dini eğitimi buralarda gördüm . Ama ne fayda herşey böyle olsa idi . Abdestinde namazında bir çocuk idim temiz saf bir şekilde. Ordan da lisede sınıfta kaldım bu sede beni perişan etti ama pes etmedim . Ordan devlet parasız sınavını kazandım devlet yurduna geçtim . Lise eğitim sınıfta takdir ve teşekkür alan bir öğrenci olarak bitirdim . Üniversite okumak istedim ama köy hayatı hayvanlar aklımı karıştırdı. Bir soğukluk oldu bir kaç yıl çalışmadım sınava çoğu bölümleri kazandım ama gitmedim . Burda da bir geç kalınmışlık ve özgüven eksikliği yaşadım. Sonra neyse iki yıl meslek yüksek okulu başladım. Yine namazında efendi saygılı bir şekilde okul okuyor idim . Olay ilk şu şekilde başladı kıvılcımları arkadaşım satılık hayvanları vardı bana dediki benim Facebook hesabım yok sen at kendi hesabından diye attım. Ordan hiç unutmadım Güneydoğulu bir çocuk mesaj attı arkadaşlık isteği gönderdi kabul ettim. Sonra telefondan mesaj atıyor . Müşteri olarak.Neyse hesabını inceledim merak ettim çocuk gey imiş başta çok kınadım işte burda benim sınavım başladım . Ne derler büyük lokma ye ama büyük konuşma diye . Çoçuğa içimde bir açıma duygusu geliyor bir taraftan kınadım . Açıkça çocuğun yüzüne söyledim benden uzak durmasını söyledim ve engelledim. Üniversite bitti Ordanda dgs ile 4 yıl kazandım . Ben yine bir boşvermiş millet KPSS ile atandı iki yılda ben Antalya yazdım olmadı . Sonra evlenecek idim köyde bir kıza aşıktım . Askere gittim . Erkeklere karşı bir ilgim yok normal olarak arkadaşlıklar gezme bir aktive keza üniversite de . Neyse askerde iken köyden aradılar işte sevdiğim kız nişanlandı diye. İşter iştemez bunalıma girdim kolay değil atlatamadım. İşte zamanla geçiyor açısı diyelim. Bu arada askerlik te ben sevdiğim kızın evlenmesini sindiremiyorum açıkçası . Arkadaşlar sinemaya gitmişlerdi orda gey olan kişiler sevişme yapmışlar yakalandılar. Neyse birkaç kişi daha vardı yanıma gelip hal hareketlerinden dolayı içimde işter iştemez şüphe uyandırdı. Hep uzaklaştım askerlik bitti memlekete geldim . Ordan benim gariban hayat başladı tekrar çobanlık yapmaya devam gecem gündüzüm yok . Karanlıkta gece hayvanlar ile dağda kal . Yağmur çamurda vs kar soğuk günler yaşıyorum. Bu arada hep bir mutluluk hissi arıyorum . Sosyal hayat sıfır hiç kimse yok hayatta dağa git gel .Sanal olarak bir yerde gey film denk geldi . Ordan ilgimi çekti derken . Ara sıra film
İzledim merak etmeye başladım sonra da sanalda İnsagram işte gey gruplarına girdim. Ama sanal sex yapmıyorum arkasından kendimden nefret ediyordum. Bir taraftan kendimi yalandan haz duyuyorum bir taraftan nefret ediyordum. Derken işte atandım sonunda İstanbula sıfırdan tek başıma memur olarak . İstanbul da bir buçuk yılım oldu. İlk 6 ay hiç bu ortamda bulunmadım . Yine namaz kılıyorum bu arada . Bir taraftan sıfırdan gelmişim sosyalleşemiyorum .Ordan sanal sex devam ediyor ama bu kez görüntülü görüşme şeklinde . Sonrada reel olarak 4 kişi ile görüşme yaptım. Pasif değilim karşımdakiler Ap idi . Öpüşme falan oldu işte sonra boşalma oluyor sonrası bende öyle bir pişmanlık duyuyorum anlatamam . Bunun tüm sebebi evden dışarı çıkmamak sosyal olarak kendimi geliştirmemek konusunda özgüven eksikliği yaşıyorum. Dedim ben bu değilim böyle hayat yaşamak istemiyorum ordan Hüseyin Kaçın hocam denk geldi . İlk başlarda çok korktum aradım sert bir tavırla konuşması var çok korktum . Başıma iş gelir diye zaten daha yeni memur oldum diye kimseye güven olmuyor. Bugün de dedim artık dayanamıyorum iş sede kötüye gidecek sede bataklığa düşeceğim bugünden sonra anal sexse dönecek idi ilerleyen dönemlerde sanırım AP olacak sonrada p olurdu . Ben böyle düşünüyorum. Terapiye başladım ama neyi kaybettiğimi eğer ilk ulaştığım zaman terapi korkmadan devam etse idim öpüşme eve gelmeler olmazdı belkide . Zaten kendimi suçlayarak bir yere varamıyorum. İşte Hüseyin hocaya karşı önyargılı olmuşum Google ekşi sözlükte bir yorumdan oldu. Ne derler meyve veren ağacı taşlarlar. Öyle mutlu bir terapi oldu ki sanki üzerimden büyük bir yük kalktı gibi hissediyorum . İnsanları yargılamayan seni sen olduğun için anlayan birşeyler katmak senin için çabalayan bir kişilik var insanın karşısında bu zenginliği ihmal ettiğim için pişman oldum . Bunu kendilerine dile getirdim. Terapilerime devam edeceğim bu şekilde sizlere yardımcı olacağım kimse demesin çaresiz kaldım diye sen yeterki iste Allah öyle kapılar açar ki . Hüseyin Kaçın gibi insanları karşıma çıkardı. İnşallah bizlere Hüseyin Hocam ile güzel günler bekliyor. Gençler hiç olmasın lütfen Lgbt değil gençler kazansın . İnşallah ümit olurum bende insanlara karşı. Her terapiye girdikçe olayları açıklayacağım
