1- Kimseyi kurtaramazsınız
2- Aileleri de kurtaramazsınız
3- Değiştiremezsiniz
Sadece kendinizi değiştirebilirsiniz. Asıl kurban "kurtarıcı" olmaya soyunandır; ama daha acı olanı ise kurtarma arzusu ve faaliyetleri kendi kurbanlığı ile yüzleşmeyi perdeler. Narsisistik bir körlük söz konusudur: Kurtarıcılar asıl "kurban" olanın kendileri olduklarına kördür. Sorun başkalarındadır, çaresiz ve yardıma muhtaç olan da başkalarıdır. Toplumu ve aileyi "eşcinsel" olmaktan kurtaracaklardır; ama asıl gizil eşcinsel olan ve kendi cinsine çekim duyup bunu olabildiğince bastırıp yok sayan da kendileridir. Kişi, grup veya dernek olarak yapılması fark etmez.. Eşcinsellerin bir kısmı bunun kabul edilmesini istiyor ve kendilerini ortaya koyuyorlar. Eşcinsellerin bir kısmı kabul etmiyor, çare arıyor, terapi alıyor, tedavi oluyor. Bir kısmı da kurtarıcıyı oynuyor; aslında en mağdur olan ve kendini daha da mağdur yapan kesim onlar ve yine topluma en fazla zararı verecek olanlar da.. Çünkü toplum en çok, inkar edilmiş hayatların bedelini öder.
Kendi temeli sağlam olmayan ebeveyn çocuğuna sağlam bir kişilik kazandırmaz. Tanrı değiliz. Çocuğumuzu her daim koruyamayız. Ona sağlam bir kişilik kazandırabilirsek (ki bunun yolu kendimizden geçiyor) o, zaten tüm olumsuzlukların üstesinden gelecektir. O zaman mesele "kurtarıcı" olmakta değil; asıl kendimizi çözmekte.. Yasalar çocuğunuzu uyuşturucudan koruyamaz. Çocuğunuz uyuşmaya ihtiyaç duymayacak şekilde büyüdüyse onu kimse uyuşturucuya bulaştıramaz. Mottomuz: Sen değiş ki ailen değişsin; ailen değişsin ki toplum değişsin.
