hüseyin hoca diyor ki kitap çıkacak,içinde de 10 öykü olacak,bizden hikayeler yani,biraz kurallı giriş gelişmeli sonuçlu olsun
![Mutlu :)](https://escinselterapi.net/forum/Smileys/default/smiley.gif)
olsun hocam olsun,giriş gelişme yeterince oldu da "sonuç" hala eksik hayatımda.
Giriş doğumumla başlamadımı 26 yıl evvel.evinci ikinc oğlu olarak dünyaya geldim.Anne-baba anlaşmazlıkları,kız gibi kestirilmeyen saçlar,4 yaşındaki sünnet travması,ilgisiz baba halleri içinde çocukluğumu geçirdim.Oyunlarımla oyuncaklarımla çok da anlayamadığım işte o saydıklarım,meğer benim hayatımın sorun pradigmasını oluşturmuş ama ben bunu nerden bilebilirdim ki.İlköğretimi çoğunluğu kızlarla arkadaşlık yapma,evdeki kadın kıyafetlerini deneme,bebek oynama gibi entersanlıklarla geçirdim.13-14 lerde ise erkekli hayaller başladı.Kısa aralıklarla ve sadakatsizce erkeklere erotizm karışımı bağlanmalar başladı.Erkeklerin hayal dünyamı süslediği masturbasyonlar vazgeçilmezdi.Kafam zaten hep karışıktı bu dönem daha bir karıştı.Erkekleri düşünmenin hatalı olduğu biliyordum ama düşünmeden de edemiyordum.Üniversiteden bu yaşıma kadar da 8-10 yakınlaşma(erkek) yaşadım.Karşı taraftan hissetmesem bu yakınlaşma olmazdı.Hiç bir yakınlaşmada pasif konumda olmamak,bana karşı etkileşim hissedenlerin beni aktif konumda görmesi şu an bana neden bilmem özgüven katıyor.Yakınlaşmadan kastım sakın ola cinsel iişki algılanmasın.Şu ana dek böyle bişey yaşamadım.Sadece dokunma,gizli sözler,çaktırmadan cinsel organa dayanmalardır ki bunların hiçbirini ben yapmadım yapamam da,bu utangaçlıkla hiç bişey yapamadım zaten :)16 yaşımdan evlenene kadar da 6-8 kız arkadaşım oldu.Ve bu konuda da kızlar aktif ben kaçandım.Hep kızlardan teklif geldi.Gezip tozarken öpmeye kalkan yine onlar yine kaçan bendim.
Gün geldi evleneceğim kızla tanıştım,aracı oldu biri kız beni görmüş beğenmiş,iyi tanışalım evlenelim adam gibi,kurtulurum bu beladan dedim.aklım yine erkeklerde benim tabi,söz nişan derken 3 yıllık ilişkimizi düğünle noktaladık bu yaz sonu.Zifaf gecesi bende tık yok,heyecandan sırılsıklamım.Neyse düğün gecesi heyecanı dedik atlattık.günler geçiyor bende tık yok.Dokunuyorum his yok.Bir ay sonra hocama geldim,konuştuk kitaplar tavsiye etti okuduk.Baba,güç,başarı,sevgi denkleminden bahsetti.Kafama da yattı.Özgüven geliştirici tavsiyeler falan.o günden beri biçok konuda rahatladım.Sadece cinsel ilişki hariç.
5 aydır evliyiz hala ilişkiye girmedik.Eşim beni hala çok seviyor ve kişilik problemi olarak görüşmelere devam ettiğimi sanıyor.Aslında yalan da değil.Benim sıkıntım cinsel problem değil.Sadece"UTANÇ".bu bir kişilik problemi.Bundan kurtulmanın basit yoları var ama ben hala ağzımı açmaya devam ediyorum.Ev içinde soyun,eşine anadan üryan çık,utangaçlığını attığın vakit ilişki olur diyor ben hala kaçıyorum,utanıyorum.Sanırım ben ürettiğim sahte güç ve başarıları kaybetmekten,çevremdeki gizli hayranlıkları görememekten korkuyorum.Çevremde erkeklerin çoğu islami kökenli ve bu kişilerde yasakların getirdiği bastırılmışlar var.Adam karı-kızda yasaklardan dolayı ulaşamadığı zevkleri gizliden sende tatmin ediyor.Hiç dikkat etmediniz mi islami camiadaki erkek tokalaşmalarını,nerdeyse boynundan öpecek adam,sarmaşdolaş tokalaşmalar,elleri tutup bırakmamalar,daha da çoğaltabiliriz.İşte ben bu potansiyeli kaybetmekten,karımı koynuma alırsam kendime ihanet etmişlik hissini yaşamaktan korkıyorum.
Eğer seçim yapmazsam yakında zaten tek başıma sahte dünyama geri döneceğim.Evlilikte yaşanan başarısızlık oluşturduğum sahte başarı dünyamda zaten eksi çentik oluşturacak ve sahte güç rüyası sona erecek.Ve ben herşeyimi kaybetmiş mutsuz biri olacağım.Yol yakınken doğru kararı vermeliyim.