Gönderen Konu: BİR GENÇ KIZIN KİMLİK ARAYIŞI: OBSESİF KOMPULSİF KİŞİLİK : SOSYAL FOBİ  (Okunma sayısı 10501 defa)

psikolog

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • İleti: 3460
    • Profili Görüntüle
merhabalar hocam;

size daha önce çokça yazmayı düşündüm ama beceremedim.kelimeleri nasıl ifade edeceğimi mi bilemedim yoksa asla en iyisini yazamayacağımı mı düşündüm tam olarak bilemiyorum.ikisinin kesiştiği noktada sonuç olarak hislerimi buraya dökmeye karar verdim.sizinle terapiye başlayalı ne kadar oldu kestiremiyorum;ancak benim zamansız yere bırakmalarımı saymazsak hatırı sayılır bir değişiklik yaşadığımı söyleyebilirim.tabi ki bu benim şahsi kanaatim...terapiye başladığımda birtakım çekincelerim vardı;acaba kendimi doğru ifade edebilir miyim,sıkıntımı anlatmayı becerebilir miyim şeklinde..ancak buna gerek kalmadan size rahat bir şekilde kendimi ifade ettiğimi fark ettim. obsesif kompulsif bozukluğu şikayeti ile size gelmiştim ;ancak sosyal fobim olduğu birkaç tekrarlayan seans sonrası ortaya çıktı.aslında gözle görülen ve fark edilen temizlik takıntısı,simetri takıntısı gibi somut şeyler değildi sıkıntım.düşünsel boyuttaydı ve insanlarla ilişki kurma konusundaydı.her seans sonrası kalabalık caddelere karıştığımda konuştuklarımızın beynimde yankı yapması yorucuydu.ancak bu kötü manada bir yorgunluk değil tatlı bir beyin jimnastiği gibi geliyordu bana.

çocukluğumda yaşadıklarımdan yola çıkıp şu yaşıma gelene kadar ki yaşantımda neler yapabildiğimi konuşmuştuk.ama elle tutulur bir şey yoktu.başarısızlık adımla yan yana yazılıyordu sanki.üniversite sınavını zorlayarak kazanmıştım ve hazırlığı iki yıl tekrar ettim.ardından birinci sınıfın ikinci döneminde okula ara vermiştim.giderek dibe düştüğüm korkusuyla yaşamaya başladım.başarmayı deneyenlerin başarısız olma ihtimali vardır aslında..başarmayı denemediğimi fark ettim sizinle olan konuşmalarımızda...en iyisini yapamamaktansa hiç elimi sürmemeyi tercih etmiştim hayatım boyunca.insanlarla olan ilişkim de dahil olmak üzere hiç risk almamıştım mesela..yaşımım bana gerektirdiği yaşamam gereken hiçbir şeyi aslında korkudan yaşayamadığımı farkettim.tabi ki bunları düşünüp bu şekilde yorumlamam zaman aldı.

ilk seanslarda kafam karışırdı genellikle ama sonrasında taşlar yerine oturmaya başladı.sahip olduğum takıntılarım zaman zaman seansa gitmemi engelledi.ama ben şimdi bunun ne kadar yanlış olduğunun farkındayım.zaman zaman asla hayatımda boşluk olmaması gerektiğini söylediniz.sosyal ortamlara girdiğimde takıntı ve vesveselerin ortadan kalkacağını belirttiniz bana.ancak ben bunun ilk etapta nasıl oluşacağını kestiremedim.çünkü sürece gözümü kapamıştım.sonuç odaklıydım çünkü; artık bu rahatsızlığın hayatımı her açıdan kuşatmasına karşı sabırsızdım.derslerim yolunda değildi;çünkü ders kapağı açamıyordum;insani ilişkilerim olması gerektiği gibi değildi;ibadetlerden kaçıyordum çünkü ellerimi duaya açtığım an tüm vesveseler beynimde karıncalanıyordu.sanki birisi uzaktan kumandayla beynimi yönetiyordu ve ben tüm kontrolü onun eline vermiştim.şimdilerdeyse söylediklerinizi uygulama çabasındayım.tam olarak yapabiliyor muyum buna asla emin olamayacağım ancak bu mükemmelliyetçi tavrımı yenmemle mümkün biliyorum.seaslara düzenli olarak katılmaya devam edip kendime boş vakit bırakmamaya özen gösteriyorum.böylece yaşadığım sıkıntılar aza inecek biliyorum.en azından böyle olmasını umuyorum diyebiliriz.şuan yazdıklarımı silip yeniden daha olması gerektiği gibi en mükemmele yakın yazmam gerektiğini beynim bana vurgulasa da ben bu yazdıklarımı virgülüne dokunmadan size yollayacağım.en iyisinin hiçbir zaman olmayacağına inanıp elimi suya sabuna sürmekten çekinip köşeme çekilmeyeceğim.çünkü size yazdıklarım ''ben''olmamı sağlayacak...bir keresinde bana ''sınırların varmı ?yani insanlar senin sınırlarını biliyorlar mı;şunu yaparsak şeyma kızar yahut şöyle yaparsak üzülür dedikleri birşey var mı?senin kendi fikirlerin,kararların ,sevdiklerin ya da nefret ettiklerin var mı'' diye sormuştunuz..cevap veremediğimi hatırlıyorum.kişiliğimi şekillendirdiğim günleri görebilmenin umuduyla seanslara devam edeceğim ve umarım bu sorunuzu bir gün olması gerektiği gibi cevaplarım.defalarca söylemenize ve teşvik etmenize rağmen yazamamıştım ancak sabrınız ve yazacağıma olan inancınız için teşekkür ederim...

bunun son değil de bir başlangıç olduğundan emin olarak sözlerimi toparlıyorum.buraya yazacak şeyler biriktirebilmek umuduyla...

psikolog

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • İleti: 3460
    • Profili Görüntüle

Sosyal Fobi Nedir Neden Olur Hayatımızı Nasıl Etkiler?

http://www.youtube.com/watch?v=rDX0K7gc_Gc&list=UUIe19S-aZ6TQNiC1Tsfjviw&index=6

Sosyal Fobi Nedenleri Sebepleri Belirtileri Çözümü ve Tedavisi

http://www.youtube.com/watch?v=ifmUS2YznrQ&list=UUIe19S-aZ6TQNiC1Tsfjviw&index=5

Sosyal Fobi Nasıl Yenilir, Tedavisi Nasıl Olur?

http://www.youtube.com/watch?v=NdaiwPFavew&list=UUIe19S-aZ6TQNiC1Tsfjviw&index=4

psikolog

  • Global Moderator
  • Hero Member
  • *****
  • İleti: 3460
    • Profili Görüntüle
yeniden merhaba hocam;                                                               çok uzun bir müddet yinelenen ısrarlarınıza rağmen; üstelik kendi kendimi yüreklendirme çabalarımı karşılıksız  bırakarak  yazamadım size..ama sanmayın ki bu süreç sizi dinlemediğim bir süreçti;aksine kendimi çokça dinlediğim bir dönemdi.belki de bu yüzden sessiz kalmayı tercih ettim...bilemiyorum...ama yine yanıldım belki de, kestiremiyorum.bugünlerde iç sesimi kısıp daha çok kıymet verdiğim insanların sesine kulak vermeye karar verdim.bu hususta umarım kararlı olabilirim.ve seanslara devam edebilirim diye ümit ediyorum.                                        Seanslara ısrarla devam etmek istiyorum ama; sanki bu yolda adım atacağım vakit kollarımdan ve bacaklarımdan çekiştiriliyorum içimdeki birtakım güçler tarafından.bugünlerdeyse baharın sebep olacağı yoğun duygu değişimlerine rağmen İYİ HİSSEDİYORUM.ve bunun en büyük etkisinin sizinle görüştüğümüz son seans olduğunu kestirebiliyorum...      Son konuştuğumuzda birtakım tespitlerde bulunmuştunuz.öğrenci evinden yurda geçişimin sosyalliğimi daha etkili kılabileceğinden bahsedip;aslında yataktan çıkamadığım günlerin aksine biraz daha hayata karıştığımı söylemiştiniz.çünkü eskiden sorunlarımı uyuyarak çözmeyi-aslnda böyle yaparak çözememeyi-tercih ettiğimi ama yeni başlayan dönemle dışarı çıkıp yürümeye karar verdiğimi söylediğimde bunun hayatımı yoluna koymada büyük bir adım olacağını söylemiştiniz.ve ben bu duruma hiç bu açıdan bakmamıştım daha önce.aslında bu konuşmada önceleri ''yatağa bağımlı''olduğum ve sizin ifadenizle bunun bir ''uyuşturucu'' gibi hayatımı kuşattığını konuştuk.ben bunu daha sonraları düşündüğümde aslında <uyuşturucu> ifadesini çok önemsedim; çünkü bağımlısı olduğum <takıntılarda> birer uyuşturucuydu benim zihnimde ve onları bırakmakta zorlanıyordum...yatak,takıntı ve uyuşturucu sözcükleri uzun bir süre zihnimde yankılandı bu süreçte...sorun çıktığında her şekilde yatağa koştuğumda bunun bir yatak bağımlılığı olduğunu söylediniz.ancak bende yeni gelişen bir durum vardı ki; bu da yatağa kaçmak yerine kötü hissettiğim her an yürümeyi tercih etmemdi.bunun bir iyileşme süreci olduğunu tekrarladınız.''uykusuz kalmamın bir nevi doğru yolda olduğumu'' ifade ettiniz.ve sosyal fobi ve obsesyonun haricinde bir de aslında yatak bağımlılığı problemim olduğu ortaya çıktı.benim pozisyonumda bir insanın yalnızca yatağa uyumak için girmesi gerektiğini ve yatakta kitap dahi uyumamam gerektiğini konuştuk.bazı kayıplarım bu açıdan kazanıma dönüştü sizin tabirinizle.özgüvenimi kazanmam için yataktan çıkmam gerektiğini öğrendim sayenizde....sahte alanımdan ve bağımlılığımdan çıkmam gerekiyordu ve ben bunu denedim aslında  dediğiniz gibi yaptığımda hayatıma daha çok alan açtığımı gördüm ve uykudan dolayı kaçırdığım zamanları telafi etmek adına melankolik zamanlarımda dahi hayatı gözlerim açık karşılamaya karar verdim...   Başka bir hususta ise;son seansımızda kendime olan öfkemin geçmiş zamanda yaşamama sebep olduğunu farkettim.geçmişteki beni affedemeyeceğimi farkettikten sonra öfkem arttı.ancak siz alışılmışın aksine bu öfkenin beni bu durumdan kurtarabileceğini ve iyi bir hale çevirebileceğini söyleyip;fikrimi değiştirmeme sebep oldunuz.çünkü kendime olan öfkemin beni temiz bir geleceğe çıkarabileceğini farketmeme sebep oldunuz.bu sebeple geçmişteki hatalarımın geleceğimi temize çekeceğine olan inancım arttı.ve bu öfkeye öfkelenmemem gerektiğine smile ifade simgesi       Ve özetle aslında bunun iyileştirici bir süreç olduğunu konuştuk ve herzamanki gibi iyi hissederek yanınızdan ayrıldım.       Umarım bu seansları daha hizalı bir duruma getirip;hayatımla ilgili gelişmeleri  tekrar paylaştığım bir süreç olur...                  Sıhhatle kalabilmemiz umuduyla...