Eşcinsel Terapi Forum - Psikolog www.huseyinkacin.com

Kıymetli anne ve babalar ,çocuklara takılıp kalmamaları konusunda yardımcı olabilmemiz için önce bizlerin ne kadar takıntı haline getirdiğimizi düşünelim.Geçmiş geri gelmeyecek bu kesin.Gelecek ise belirsiz.Anda kalmalıyız.Eğer başka çocuklarımız varsa onlarla da ilgilenmeliyiz.Kendimize uğraşacak bir şeyler bulmalıyız.Çocuklarımızı uzvumuz gibi görmekten vazgeçmeliyiz.Biz de bir hayat yaşıyoruz .Akışta olalım.Bizi  mutlu görememeleri,onlardaki anksiyete halini artırıyor.Sadece onlara sevgimizi göstermemiz ,evladımız olarak varsa diğer kardeşleri ile ilişkimiz nasılsa o şekilde davranmalıyız.Eğer sürekli bu düşünce içinde debelenirsek ne kendimize ne de evlatlarımıza yararımız olmaz.Çocukların durumlarından dolayı sırf kendi vicdanlarımızı rahatlatmak için istediklerini yapıp,sorumluluklarını almaları konusunda bebek gibi davranmaktan uzak durmalıyız.Sadece anne baba olalım.Onların buna ihtiyacı var.Eleştirmeyelim,karşılaştırmayalım.Bizim için önemli olduklarını bilseler kafi .Yaşlarına göre her bir çocuğa görev ve sorumluluk bilincini vermekten geri durmayalım.Akışta kalalım.


Sakın benim yüzümden,şunun yüzünden gibi düşüncelere girip çocuklarınızın kayıp dönemlerini telafi etmeye çalışmak gibi bir şeye düşmeyin.

Anlamaya çalışın.Onları en iyi tanıyan bizleriz.Neye ihtiyaçları olduğunu da biz biliyoruz.Evet çocuğunuzu ne kadar tanıyorsunuz?Gelin tanış olalım

Bugün terapiye geldim .Bir buçuk aya yakın bir zaman oldu sanırım . Yıllık izin aldım nöbet değişimi falan derken 24 gün nerede ise bir ay . İnsanlar tatile gider bizde memlekette aileye yardıma  bu akılla yola çıktım. Neyse köy yeri birde içanadolu olun ekini tarlası hayvanı derken epey stresli ve makaşetli yani zor zahmetli , uğraşlı ve birde stresli oldun mu tadından yenmiyor . Zaten bu yaşıma kadar hep stres yüklü bu hayat yaşadım . Aman kimse kırılmasın kimse üzülmesin kimseye hayır demedim hep yapıcı hep birşeyleri omzuna bindirilmiş ailenin en büyüğü olmak kadar zor bişey yok . Neyse İstanbulda bana tek güven veren o kişinin yanında olmak kadar güzel bir duygu yok . Kendisi Hüseyin Kaçın hocam . Bazen süphe duyuyorum boşa kürek sallıyorum olmuyacak yapamıyorum diyip sede sıkıntı stres yaşıyorum . Buda sede beni çıkmaza sokuyor . Nerde yalnış yapıyorum nasıl başa çıkabilirim onun için hocaya sorular sorup ve hatalarım nerden kaynaklı olduğuna çözüm bulup beni hayata tekrar kazandırmak için elinden geleni yapmaya gayret eden bir kişi görüyorum abartısız tamam karşılığı var maddi olarak bu dünyada karşılıksız hiçbir şey yok .Terapiye biraz geç kaldım hocam beni aradı biraz hızlı ol seni biri ile tanıştırmak istiyorum dedi ben de hızlı adımlarlar taksimde dikkat çekmeden geldim . İçeride temiz kalbi bir genç delikanlı ile sohbet ettirdi Bilal insanın yüzünden anlaşılıyor ne kadar efendi be beyefendi bir kişiliğe sahip olduğunu sohbet ettim bana o yaşının küçük ama yüreğinin kocaman oluşu ile öneri ve telkinlerde bulundu bu öneri ve telkinleri hayatına Hüseyin hocam sayesinde başardığını dile getirmesek büyük haksızlık olur . Önceleri birkeç kişi ile tanıştım idi onlar bu kader samimi ve dürüst gelmediler . Rabbim Bilalin tırnağına taş getirmesin yazacak çok şey var ama Rabbim onu nazarlardan korusun bir abisi olarak bu şekilde dua ediyorum ona en güzel yarınlar ve  hayatında temiz sayfalar hep gönlünden geçen şekilde olur umarım . Anladım ki olmayacak yapacağım diye yelkenleri suya indirmenin bir anlamı yok imiş bana bugün bunları söyledi Hocam ile Bilal . Tam düzeleceğim diyorum neyse bir ya toparlıyorum kendimi ya memlekete gidiyorum ailemin stresi sıkıntılarını yaşıyorum . Babamın saçma sapan kompleksi Annemin bana dert yanması . Yeter artık ben dayanamıyorum bana bunlarla gelmeyin kaldıramıyorum artık bu yükleri bana ağır geliyor . Kocaman İstanbulda zaten yalnızım bunalıyorum yeri geliyor nefes alamıyorum ama kimse bunun farkında değil . Herkes beni mutlu sanıyor devlet memuruyum da aldığım maaş zaten kira yeme içme spor fatura derken  ayı zor getiriyor . Babamın ailemin durumu iyi ama onlar sede perişan bu konu benim hayatımda en zoruma gidiyor bir türlü aklımdan çıkmıyor . Kendi kendime Allahın acımadına sende açımıyacaksın diyim çekiştirip duruyorum bu aralar ama bu yara inan kapanmacak annemi ve babamı öyle bu yaşta çalışmaları bana ağır koyuyor . Umarım bunlarda ilerleyen zamanlarda düzelir umut ve hayal etmekten başka çare yok .Bunları yaşadıkça kendimi toparlamıyorum hep stres hep kaos beni yoruyor ordan da mutluluğu saçma sapan yerde ağrıyorum arama değil benim ki biraz dertleşme ihtiyacım vardı ama lan diyorum gay insanın bana acıdan başka ne katacak bunun farkına vardım ben dostluğu arkadaşlığı yalnış yolda arıyorum kendi hayatımı mahvederek  sede kaosa girdim. Diyorlar ya bu çocukluktan yâda doğuştan bence alakası olmayan şeyler. Aileden gelen bir durum hayatta baba sevgisi yok annem desen garibim hep koşuşturuyor . Bizim için babamda öyle gerçi onlar bişey görmemiş ki ailerinden hep aşalanma hep bir kısas onun içinde babam bizlere güvenmiyor olabilir para konusunda eğer bize güvenipte özgüven verse idi dağ gibi arkamızda olsa idi eğer bu yaşadığı çileyi ne kendi nede bizler yaşardık . Kul kaderini yaşar kimileri parasıyla ,kimileri evlatlarıyla, kimisi sağlığıyla imtihan ediyor Allah fazla düşünmek gerekmiyor . Düşündükçe sede aklım fikrim ruhum bedenim açıyor zaten.Bunları konuştuk hocam ile genelde aile üzerinde bu uzun süreli memlekete gitmemin bana sede perişan ettiğini söyledi haklı kimseye açımıyacaksın herkese koşmuyacam , hayatta hayırın her daim olması gerektiği defalarca dile getirdi . Bu arada seni dedi bir tanışanımım Annesi ile tanıştıracağım dedi tamam dedim . Asıl mesele burdada beni mutlu etti dünya tatlı evladı için kendini feda eden bir anne Filiz abla bana maneviyat olarak öyle güzel dualarda bulundu ki bir anne yüreğiyle ablam sana hayranım Rabbim seni bu çıktığın yoldaki savaşını zaferle mükavatlandırsın tez zamanda evladın için . Onuda hideyet verip bizleride hidayette erenlerden eylesin . Filiz abla o kadar bilgili o kadar güzel tertip ve düzen içinde cümleleri olan saygı değer ablamız seni  tanıdığıma çok sevindim Hocam bana sizi tanıştırma olanağını sağladığı için teşekkür ederim ayrıca ona. Zaman kısıklı olmasa idi sizinle o kadar konuşmak isterdim be filiz abla Hüseyin hocamdan sonra bana en iyi gelen insanın Rabbim seni tüm kötülüklerden korusun koca yürekli anne . Bu seansıda dolu dolu geçirdim verimli olarak bir yandan Bilal kardeşim ve bir yandan Dünyalar tatlısı Filiz abla ile . Hepsi sizin sayenizde sizin yeriniz bende Hüseyin Hocam . Görüşmek ve kısa zamanda düzeltmek duasıyla Allah ‘ a emanet olun .🍂🍂

Biz suçluyuz.Ebeveyn olarak.Evladımızın sağlıklı birey olabilmesi için ailece çaba sarfediyoruz.Burada harcadığım emeği açıklamayacağım.Evladımızın Farkındayız.Farkedicez,acımızı yaşıycaz ve her şeye yeniden başlayacağız.Pes etmeyeceğiz.Onun mutluluğu için mücadele edeceğiz.Bizi tanımıyorsunuz.Haklısınız.Herkes mücadele ettiğini zannediyor.Biz ciddi emek veriyoruz.Biz bozduk,biz tamir edeceğiz.Bu bizim mücadelemiz.Çocuğum pes etmediği sürece asla pes etmeyeceğiz.Geçmişin yaralarını saracağız.Onu yeniden yetiştireceğiz.Hayat varsa umut var.


Estağfirullah suçlandığımı düşünmedim.Valla suçlanmakta benim için önemli değil .Kapris yapacak yaşta değilim.Pes etmemek konusunda kararlıyım💫Çocukların çektiği acının yanında bizimki neki.Onlar küçücük yaşlarda içlerinde ne olduğunu bilmedikleri bir durumla karşı karşıya kaldılar.Onlar için ne kadar zor.Anlatamadı,paylaşamadılar.Dışlanmaktan,reddedilmekten korktular.Onların yaşadığı ızdırabı ben çeksem ne olur?Yazık bu masumlara.Biz ebeveyn olarak kendimizi düzeltirsek onlar düzelecek.Birbirimize iyi geleceğiz.Yaralarımızı birlikte saracağız.Bu çocukların bize öğrettikleri var.Hiç bir şey boşa değil.Buradan almamız gereken dersler var.Görmemiz lazım.Çocuğumun bu durumu aslında ailemizin ne kadar dağıldığını,yeniden yapılandırılması gerektiğini gösterdi bize.Çok şey öğretti.Hayat yolculuğumuzda bazen görmezden geldiğimiz ama önemli parçaların bu önemsiz gibi gördüğümüz parçalarla tamamlandığını gördük.Yaşantımızı gözden geçirip boşlukları doldurmak zorundayız.Bizim çocuğumuzda dolduramadığımız duygusal boşlukları  başkaları doldurur.Değişmek zorundayız.


Filiz H.

Transeksüel olmak isteyen bir gencin babasıyla buluştuk. Bir kuruş ücret almadan 2-3 saat vaktimi ayırdım ve hayat hikayemi anlattım. Bütün bilgeliğimi paylaştım. Seküler bir aile olduklarının altını çizeyim. Çocuk cinsiyet değiştirmek istediği için HK ya bir kulp takmış ve terapileri sonlandırmış.
Sonra benim babaya başka tavsiyelerim de oldu. Baba tavsiyelerime uymadı. Baba ve çocuk ile görüşmek için bir randevu oluşturduk. Baba randevuyu iptal ettiğini söyleme nezaketini bile göstermedi. Ve bununla birlikte çocuğun yeni psikoloğuna benim numaramı vermiş. Bana sormadan numaramı insanlarla paylaşması hukuksal olarak tacizdir. Ben tabi ki de tanımadığım bilmediğim bir adamla konuşmak istemedim. Sonra baba bana bağırdı ve sen bizim psikoloğumuzla görüşmezsen biz de senle görüşmeyiz dedi. Tüm usulsüzlüklere rağmen yeni psikoloğun aramasına döndüm, ses tonundan ve konuşmasından anladığım kadarıyla bu psikolog %100 ihtimalle pasif geydi. Beğenmedikleri HK en azından maskülen bir erkek rol modeli. Yeni psikolog beni sorguya çeker gibi konuştu. Transeksüel çocuğu nasıl iyileştireceğimi sordu. Benim ne iş yaptığımı sordu. Ben de dedim ki bu çocuğun babasının en büyük hayali çocuğunun benim gibi olması. O yüzden ben ne diyorsam yapmak zorunda. Yapmazsa sonuçları olur. Ve bu sonuçlar beni etkilemez sonuçta ben vazifemi yaptım. Bilgimi aktardım. Hala anlamıyorlarsa ben ne yapayım ?

HK’nın dediği gibi eşcinsellik bir aile hastalığıdır. Bu olay da bunun en büyük kanıtıdır. Bahsi geçen babaya bir yardım eli uzattım. Ama o elimi tutmadı. Belki 10 tane psikolog gezip sonuç almamışlardı ama o yine de öğrenilmiş çaresizlik yüzünden 11. psikoloğu denedi. Eğer aile olarak kendilerini değiştirmezlerse 12 ve 13. psikoloğa da giderler.

Eşcinsel veya trans çocukların aileleri önce nefslerini terbiye etmeli. Düşünce modellerini değiştirmeliler. Başka biri olmaları lazım. Zaten soybağında sorun olmasa bu çocuklar niye kolunu bacağını kestirmek istesin ? Önce aile kendini değiştirmeli. Ama bu nefslerine zor geldiği için yapamazlar. Kendi vicdanları için çocuğu psikoloğa götürürler. Kendileri aynı kalırlar. Ve kendilerine uzatılan yardım eline tükürürler.

5 psikolog sonra bile hala çocuğun depresyon sorunlarını çözememiş olacaklar. Bu sefer onlara yardım etmeyeceğim.

Eşcinsel erkeklerin pısırık babaları bağırmayı ve şiddet uygulamayı erkeklik zan ediyor. Fakat bu erkeklik değil hayvandan aşağı bir bilinçte olmaktır. Asıl erkeklik sorun çözebilmektir. Sorunları da çözemedikleri için çocukları da bu hayvandan aşağı bilinçte sıkışıp  kalıyor. 70 nesil atanın hatalarının sonucu DNA 🧬 KÖTÜ MİRASLAR İLE KODLANIYOR ve son neslin eşcinsel/trans olmasıyla nesil helak olmuş oluyor.
Bir nevi doğal seçilim diyebiliriz.

Baba Allah a inanıyor ama güvenmiyor. Bu yüzden tüm çarelerin tükendiğini düşünüyor. (Benim sunduğum çareleri denemedi bile). Penis organını kesmek ve yerine suni bir vajina yapmak için bir ürologtan danışmanlık bile almışlar. Ama o üroloğun onlara söylemediği şey şu, bu ameliyat bir sakat bırakma ameliyatıdır. Sonuçları olur. Nasıl ki küpe için kulağımızı deldirdiğimizde küpe takmak zorunlu, bu ameliyattan sonra da 6 ay boyunca her gece kalın bir penis tarafından sikilmek zorunlu. Ve tabi ki gece uyurken kalın bir dildo (yapay bir penis) ile uyumak zorunlu. Açtıkları vajina taklidi delik kapanmasın diye.

Hayatı boyunca nefsine uymuş ve alemin işleyişini anlayamamış ana babaların sonucu olarak neslin son üyesi bunları yaşıyor. Ve hatalı nesil helak oluyor.

Bu his taşıyanın günahı değil.Ebeveynlerin günahı.Çocukken ruhunuza verdikleri zarar.Çocuklar masum.Sizler de öyle.İçinizdeki çocuk yaralı.Büyüdüğünüzde anlamlandıramadığınız bir his.İnsan bebekliğiyle ,çocukluğuyla,ergenliğiyle,yetişkinliğiyle,yaşlılığıyla var.Maalesef en büyük yarayı , gelecek hayatı belirleyen bebeklik  ve çocukluk dönemi alıyor.Ebeveynlerin çocuk yetiştirme konusundaki cehaleti .Helede ilk çocuksanız eyvahlar olsun.Mükemmelliyetçi,obsesif,depresif ,ilgisiz bir ebeveyniniz varsa hapı yuttunuz.Büyüdüğünüzde ailenizin sizden çaldığı hayatınızın rövanşını yapmanız için var bu his.Artık kavganın zamanı gelmedi mi?Anne, babalar çözümü red etmekte buluyor.Yaptıklarını görmezden gelebiliyor.Bu işin kolay kısmı değil mi?Benim hayatımı çaldın ,neden???Diyebildiniz mi?Yoksa içinizde saklayıp ben bu hisle nasıl başedeceğim,benim içimde olan ne,neden herkes normal bir ilişki yaşarken ben bu hisleri yaşıyorum?Diye deli divane gezdiniz mi?Temizleyin geçmişi.Hesap sorun ailenize bana ne yaptınız diye?Onların bu günahlarını temizlemeleri gerektiği gibi.İnanın bu hissiniz puf diye sönüverir.Bir çoğunuz ailenizden gizliyorsunuz.Zarar görmekten korkuyorsunuz.Haklısınızda .Toplum olarak bu konuda inanılmaz cahiliz.Ama gelecek hayatınızı aptal ebeveynleriniz yüzünden bu hisle yaşamak zorunda değilsiniz.Soru neredeyse cevap oradadır.Sizler bembeyaz bir sayfaydınız.Kodlarınızı ebeveynleriniz yazdı.Cevapta onlarda.Boş yere psikolog ,psikiyatri gezmeyin .Yada ailenizi alıp gidin.Bunlar bana ne yaptı?Diye.Siz bebek gibi masumsunuz.Keşke sizlerin şimdi gezip şifa aradığı psikolog,psikiyatristleri zamanında onlar gitselerdi.Bir baba ,bir anne olmak!Siz de en güzel duygularla yaşayabilirdiniz.Hayatları çalınmış ,masum evlatlar .Hayat hiç bir şeyi es geçmez.Her boşluk dolar.Doldurun içinizdeki boşluğu .Göğsünüzde neden bir boşluk  hissediyorsunuz?Size yalvarıyor çünkü.Artık doldur şunu .