Eşcinsel Terapi Forum - Psikolog www.huseyinkacin.com

Yeni gelen gençlere bir kaç şey söyleyeceğim.

Bende eşcinsel olan bir çocuğun babasıyım!

Ben de kendimi savunmak isterdim ama suçun bende olduğunu, bizde olduğunu bildiğim için savunamıyorum.

İlk başlarda kendimi savunamadığımdan dolayı acı çekmişliğim olmuştur.

Ama sonradan bunların hiçbirinin çocuğum kadar değerli olmadığını fark ettim.

İllaki haklı çıkayım diye içten yırtındığım düşüncelerim yok oldu.

Bence gençler sizinde; bugüne kadar okuduklarım yaşadıklarım doğrudur düşüncesini üzerinizden atsanız iyi olur!

Çünkü sizin için, hayatınız için kişiliğiniz için ve cinsiyetiniz için artık yeni şeyler söylemeniz lazım!!


Çocuğumun eşcinsel olduğunu öğrendiğim zaman beni dinleyecek, Evet... çaresi var diyecek bir psikolog bulamadım.

Çünkü çocuğum için ve bu durumu yaşayan tüm gençler için en başta itibar edilen yer Dünya Sağlık Örgütüydü.
Bu gençlerin her biri Dünya Sağlık Örgütünün bu konuda ne dediğine bakmıştır.

"DÜNYA SAĞLIK ÖRGÜTÜ İDEOLOJİK BİR YAPILANMADADIR" denildiğinde..

Ne kadar da paronoyak düşünceleriniz var..denildi.

Hepimize denildi.

Ama hiçte paronoyak değildik..

Epstein belgeleri arkada hangi dümenlerin döndüğünü herkese net şekilde göstermiş olsa gerek.


Evet doğuştan olmayan bu durum, ailelerin yanlış yetiştirmeleri, baba-anne rol karmaşaları, ilgisiz baba ve çocukların ruhsal durumundan kaynaklanmaktadır!..

Benim 3 tane çocuğum var ama bir tanesi eşcinsel..

Çünkü en duygusal, en içe dönük, en konuşmayan, her şeyi içine atan ve annesiyle çokça vakit geçiren tek çocuğum o!

En duygusal, en içe dönük, konuşmayan, kendisini anlatmayan, hissettiklerini içine hapseden o çocuğumun diğer çocuklarından daha çok bana ihtiyacı olduğunu fark edememişim.



Rol model anne,

En güzel sohbetleri yapan, en güzel pastaları yapan, erkek çocuğuna bunları yaptıran, babanın yapması gereken ne varsa yapan ve karşılayan anne.

O çocuğun bir erkek olmasını bekleyemezsiniz.

Bu ailede yaşayan her çocuk eşcinsel olacak diye bir konu değil,

İçine kapanık, duygusal ve çok zeki.

Burada olan bu grupta olan çocukların tamamı Zeki.. ve çok duygusal.
Burada olan çocukların ortak bir özelliğini söyleyeyim mi;

Her birinin ailesinde muhakkak sorun var!..Net..

Ya baba vurdumduymaz, ya anne baba ilişkisi kötü, babanın eve ve çocuklara olan ilgisi az....vs...vs


Burada bu durumun doğuştan olduğunu söyleyenler bunun yanlış olduğunu söyleyebilirler mi??


Çocukluğundan beri bu durumu ile mücadele eden, kabullenmeyen acı ve ızdırap çeken bu çocuklar, gençler

Nihayet her şeyin sonunda kabullenme yolunu seçiyorlar.

Yıllarca çektikleri bu ızdırapların kabullenmekle biteceğini düşünüp biraz ferahlıyorlar.

Ve artık onlara bu saatten sonra bunun doğuştan olmadığını söylemek; onları alnından vurmak,  içlerine kor düşürmek gibi bir şey.

Savunmaya geçiyorlar..

Çünkü kabullenip inandıkları tüm tezlerin bir çöp olduğunu duymak, görmek onlara çok zor geliyor..

Çünkü çok acı çektiler ve baştan başlayacak güçleri yok.

 " Biz böyleyiz, biz böyle doğduk, bizi böyle kabullenin...diyerek karşı tarafı da ikna etmeye çalışıyorlar.

Sanki onları karşıdaki insanlar aynen böyle kabul ederseler, mutlu olacaklarını, anksiyete sorunlarının sona ereceğini veya huzurlu olacaklarını düşünüyorlar.

" ASLA MUTLU OLAMAYACAKLAR!"


Çünkü insan fıtratına aykırı olan bu durum kendi içinde, benliğinde sürekli çatışma halinde olacaktır!

Evet bu bir hastalıktır..

Ama bu aile hastalığıdır!..


Benim çocuğum da aynen böyle söylüyordu savunuyordu..

Dünya Sağlık Örgütü şöyle diyor, şu şöyle diyor, bu böyle diyor, Psikologlar doğuştan olduğunu söylüyor diyordu..

Ama şimdi yavaş yavaş şunu demeye başladı çocuğum..

 " Bu illet"

Biraz daha deneyeyim, olmazsa baştan başlarım!

Şunu demedi;

Ben bundan kurtulacağım demedi.. Ama artık neyin ne olduğunu anlamaya başladı..

Benim çocuğumdan örnek verdim ama hepiniz bu yollardan geçtiniz, geçiyorsunuz..

Hastalık değil, tercih deniliyor. fakat bu tercihleri oluşturan sebepler oluyor. Bu sebepler çözülmeden de kişiye fayda sağlanmıyor.
Bugün tevafuk bu konu üzerinde düşünmüştüm. Hastalık değil, psikolojik değil vb sınıflamalar ile sizin söyleminize geliniyor “ düzeltilecek bir şey yok” gerçekten yok mu, yoksa bu da bu insanları dışlama yöntemimi.
Bunu siyasi, veya başka unsurlar için kullanan kişi veya oluşumları bir kenara koyarak konuşursak, düzeltilecek bir şey yok dersek, bu yardım isteyenlere kim yardım edecek, yada bu gurupta olduğumuz için soruyorum Hüseyin Bey neyin mücadelesini veriyor?


Yeşim H.

Merhaba kardesim bu Siteyi bulup Hüseyin Hocayı öğrenmen senin için gerçekten büyük piyango olmuş, tebrik ederim. Ben de Hüseyin Hocanın  danışanlarındanım . Birlikte bayağı uzun bir yol yürüdük ve şükürler olsun ki o eşcinsel hislerden tamamen kurtuldum. Şu an kendimi çok rahat, mutlu ve kuş gibi hafiflemiş hissediyorum. Bugün Hocanın WhatsApp durumunda seni görünce dayanamayıp yazmak istedim. Benim gibi dünya tembeli, her şeyi erteleyen adamı bile bu dertten çıkardıysa sen sakın umudunu kaybetme. Ben bu işe başlamadan önce İslami çevrelerden, alimlerden, hocalardan medet umdum, bir yol gösteren olur mu diye çok arandım ama nafile. Çünkü ulaştığım kişilerin bu işlerden hiç haberi yoktu. İlk başlarda ümidim o kadar kırıktı ki Hüseyin Hocayla bile çok kavga ettik bu yüzden. Hocam ben yapamıyorum, millet iyileşiyor ama benden bir yol olmaz diye kendimi yiyip bitiriyordum. Ama sonra bir gün, sanki bir gecede mucize oldu ve kurtulduğumu hissettim. Hatta Dur bakalım, acaba geçici bir şey mi yoksa bana mı öyle geliyor  diye kendimi denedim bile. Ama baktım ki erkeklere karşı zerre kadar bir isteğim kalmamış Elhamdülillah. Sen sadece Allah'a sığın ve bu işi gerçekten bilen Hüseyin Hocanın dediklerini harfiyen yap. Başka hiçbir şeyle kafanı yorma, için rahat olsun. İslami camia hakkındaki fikrimi de söyleyeyim. Eskiden Hüseyin Hocadan haberleri yok, o yüzden bir şey yapamıyorlar sanıyordum ama işin aslı öyle değilmiş. Hüseyin Hocayı da buradaki insanları da bal gibi biliyorlar. Buna rağmen onu katmadıkları hiçbir program, miting, kitap ya da sosyal medya işi bana samimi gelmiyor. Asla inanmıyorum, kendi çalıp kendi oynuyorlar tamamen boş işler. Hüseyin Hoca gibi bir adam varken, sana yukarıdan bakan, acıyarak yaklaşan insanlarda çare aramana hiç gerek yok.

...

Videodaki yaklaşım bana eksik geldi. Belki ben yanlış anladım ama sunucunun Böyle bir vicdan azabıyla yaşayamazdın der gibi acıyan tavrı cidden çok garipti.Evet bir Müslüman için hem eşcinsel bir hayat yaşayıp hem de ibadet etmek ruha sızı verebilir, nitekim veriyor da. Ancak bunu heteroseksüel insanlar da yaşıyor. Hem namaz kılıp hatta umreye ve hacca gidip zina edenler de var. Zina yapmasına da gerek yok İslam’ın en büyük günahlardan saydığı faizi peynir ekmek gibi yiyip namaz kılanlar da var.Bence eşcinselliğin ibadet sırasında verdiği vicdan azabından daha fazlası insanın bu dünyada hiç mutlu olamayacağını hissedip hem dünya hem de din işlerine odaklanamamasıdır. Mesela bu durum benim bütün hayatımı zehir ediyor desem yeridir en mutlu olduğum anlarda bile birden aklıma gelip bütün günümü mahvediyor. Ben Allah’a ve Resulü'ne iman etmiş, sağlam inançlı bir Müslüman olarak diyorum ki Dindar kesimin ne eşcinselliğe ne de günümüzün normal kadın-erkek ilişkilerine dair hiçbir fikri yok. Bomboşlar. 100 yıl önceki köylerinde yaşadıkları hayatı, örf ve adetleri İslamiyet zannedip bizlere anlatmaya çalışıyorlar. Sizin bu konuya yaklaşımınızı çok isabetli buluyorum Hüseyin Bey. Bir Müslüman olarak sadece ve sadece Rabbime sığınıp O’na dua ve iltica ediyorum. Bir de sizin gibi işinin ehli alimlere itibar ediyorum. En kısa zamanda sizinle terapi yapmak ümidiyle

Dindar kesimden artık benim maalesef hiçbir umudum kalmadı. Akıllarına gelen ilk şey: Yasaklamak.. Eşcinselliğe dair filmler, kitaplar, dernekler, mekanlar vb görünür ne varsa yasaklanınca sorunun çözüleceğini düşünüyorlar ya da mevzuyu bi' şekilde iman eksikliğine, beslenmeye, özenmeye bağlıyorlar. Mesela "Ailemi Koru" mitinglerinde talep ettikleri yasaklamaktan başka bir şey değildir. Bu mitinglerde bir tane "üniversitelerde çalışma yapın, bunun için kürsü kurun" vb pankart göremezsin. Velhasılıkelam ne anlatırsan anlat; olmuyor! Bu yüzden iyileşmek isteyen eşcinseller olarak yapayalnızız. Bizim Tanrı'dan başka hiç kimsemiz yok. Bu süreçte o kadar çok şey yaşadık ki sadece bir tanesini anlatayım: Eşcinselere yardım etmek amacıyla kurulan, Din Kültürü öğretmenlerinden ve İlahiyatçılardan oluşan "Gençlerde Kimlik Karmaşası" adında bir WhatsApp grubuna birbirimizden haberi olmayan yedi sekiz eşcinsel olarak katıldık. Sandık ki faydamız olacak.. Öyle ya nefroloji çalışacaksan gidip de grip olanları dinlemezsin. Bizi bizden dinlemeyecekler de kimden öğrenecekler?? Öyle olmadı. İşin içinden çıkamadıkça dolaylı yoldan bizi imansız olmakla itham etmeye başladılar. Sonrasında da grubun düzeninin bozulmasına sebep olmakla suçlayıp hepimizi de gruptan attılar. Bildiğim kadarıyla bizden sonra da hiçbir yere varamadılar. En son gençlerin cinsel ilişki için buluştuğu parklara gidip oradakilere kek dağıtmaya (abartmıyorum) kafa yoruyorlardı. Bunun yanında tarikatçıların cadı avına çıkıp hepimizi itlaf etme arzusu ile sekülerci tayfanın bizlere bunun doğuştan olduğunu zorla kabul ettirmek için "bilim"i sabitleme arzusu da ölümüne kapışır vaziyettedir. Seküler tarafta isen yine LGBT fonlarıyla öyle veya böyle bir şekilde desteğin var. Ama inançlı biriysen ne bir tarikat, ne bi' cemaat, ne Diyanet, ne Bakanlık, ne bir dernek ne bir vakıf ne bir üniversite çalışması, ne bir aile.. Yanımızda hiç kimse yok! Diğer tarafta olanlar mağduruz diye "onur yürüyüşü" yapıyor ve üstüne bir de iyileşmeye çalışıyoruz diye bize nefret kusuyorlar. Normalde ihtiyacımız olsa cebinden çıkarıp beş kuruş vermeyecek olan bu insanlar, "kendinize haksızlık yapıyorsunuz, kendinizi baskılıyorsunuz, kendinizi kabul etmiyorsunuz; bu yüzden size üzülüyoruz" şeklinde yaklaştıklarında iyileşmekteki ısrarımızı görünce adeta canavara dönüşüp bizleri Sağlık Bakanlığına şikayet ediyorlar. Yanımızda hiç kimse yok dedim ya! Yanımızda duran herhangi bir yasa da yok! Öylesine garip bir yalnızlık bizimkisi.. Asıl dışlanan, mağdurken bir daha mağdur edilen, görmezden gelinen bizlerken aslında LGBTlilerin borusu ötüyor. Kanunlar, üniversiteler, dernekler, doktorlar, politikacılar onları koruyor. Düşünüyorum da köleler, İslam'a ilgi göstermeseydi İslam hareketi sınırlı kalacak ve evrensel mesajının yayılma hızı da büyük oranda yavaşlayacaktı. Ne zaman ki taşıdıkları candan başka hiçbir şeyi olmayan köleler, efendilerini dinlemeyip İslam'a koşarak Mekke'nin sınıfsal yapısını sarstılarsa, dönemin aristokrasisi kendini tehdit altında hissettiyse bu ivmeyi 21. yüzyılda bizatihi yaşatacak olanlar da iyileşmek için mücadele eden biz eşcinselleriz. Biz o LGBT efendilerini dinlemiyoruz. Rabb'im yardımcımız olsun. Bizim ondan başka kimsemiz yok. Gerçekten yok! Bizden sonra dünyaya gelecek olan eşcinsellerin tek umuduyuz. Bizi bizden sonra gelecek olanlar anlayacak.. "Bu dava hor, bu dava öksüz, bu dava büyük" olan dava artık biziz! Rabb'im yardımcımız olsun