Son İletiler1
Eşcinsellik - Hayatlardan parçalar, hayata mektuplar (ziyaretçi karalama defteri) / CEVABINIZA İHTİYACIM VAR
« Son İleti Gönderen: Boşluktayım Bugün, 10:34:12 öö »Merhaba dostlar, uzun süredir bu siteyi takip ediyor ve yazılarınızı okuyorum. Sizlere bir sorum olacak, cevaplarsanız çok sevinirim.
Sizde de dışarıda herhangi birinin cinsel hayatına şahit olduğunuzda kıskançlık ve boşluk hissi oluşuyor mu? Ne zaman bu tarz bir ilişkiye denk gelsem (evli çiftler hariç) içim içimi yiyor. Çoğu zaman kızın kullanıldığını düşünüp ona acıyorum; belki de onun yerinde olmak istiyorum, duygularımdan emin değilim. Sonra kıskanç biri olduğumu düşünüp kendimden nefret ediyorum. Ama aslında normal hayatta asla kıskanç biri değilim.
Bu gece sabaha kadar uyuyamadım; çaresizim, ne yapacağımı bilmiyorum. Bazen bir kadınla birlikte olmak, onun kocası olup onu sevmek, koruyup kollamak istiyorum; içim içime sığmıyor. Bazen de bir erkeğin karısı veya seks partneri olmak istiyorum ama bunu düşününce sonrasında kendimden iğreniyorum. Zihnimde bunu iki erkek olarak hayal etmiyorum; o an kendimi doğuştan kadınmışım gibi bir role sokuyorum.
Hayatım bitti, düzenim bozuldu; sürekli stres ve derin düşünceler içindeyim. Ailem, arkadaşlarım ve bazı büyüklerim sürekli neden evlenmediğimi sorup beni sıkıştırıyorlar. Kendimi bulamıyorum. Eğer bir kadına karşı erekte olabilsem ve kendimi yeterince erkek hissedebilsem, tüm bu duygulara rağmen evlenirdim ama olmuyor maalesef.
Herkes mutlu, ben mutsuzum gibi hissediyorum. Şu an saat gecenin 4'ü. Herkes mışıl mışıl karısına veya sevgilisine sarılarak uyurken ya da kariyer ve para hesabı yaparken; ben balkonda oturmuş, sigara üstüne sigara yakarak halime ağlıyorum.
Sizler böyle durumlarda ne yapıyorsunuz? Bu duyguları nasıl geçiştiriyorsunuz?
Sizde de dışarıda herhangi birinin cinsel hayatına şahit olduğunuzda kıskançlık ve boşluk hissi oluşuyor mu? Ne zaman bu tarz bir ilişkiye denk gelsem (evli çiftler hariç) içim içimi yiyor. Çoğu zaman kızın kullanıldığını düşünüp ona acıyorum; belki de onun yerinde olmak istiyorum, duygularımdan emin değilim. Sonra kıskanç biri olduğumu düşünüp kendimden nefret ediyorum. Ama aslında normal hayatta asla kıskanç biri değilim.
Bu gece sabaha kadar uyuyamadım; çaresizim, ne yapacağımı bilmiyorum. Bazen bir kadınla birlikte olmak, onun kocası olup onu sevmek, koruyup kollamak istiyorum; içim içime sığmıyor. Bazen de bir erkeğin karısı veya seks partneri olmak istiyorum ama bunu düşününce sonrasında kendimden iğreniyorum. Zihnimde bunu iki erkek olarak hayal etmiyorum; o an kendimi doğuştan kadınmışım gibi bir role sokuyorum.
Hayatım bitti, düzenim bozuldu; sürekli stres ve derin düşünceler içindeyim. Ailem, arkadaşlarım ve bazı büyüklerim sürekli neden evlenmediğimi sorup beni sıkıştırıyorlar. Kendimi bulamıyorum. Eğer bir kadına karşı erekte olabilsem ve kendimi yeterince erkek hissedebilsem, tüm bu duygulara rağmen evlenirdim ama olmuyor maalesef.
Herkes mutlu, ben mutsuzum gibi hissediyorum. Şu an saat gecenin 4'ü. Herkes mışıl mışıl karısına veya sevgilisine sarılarak uyurken ya da kariyer ve para hesabı yaparken; ben balkonda oturmuş, sigara üstüne sigara yakarak halime ağlıyorum.
Sizler böyle durumlarda ne yapıyorsunuz? Bu duyguları nasıl geçiştiriyorsunuz?