Eşcinsel Terapi Forum - Psikolog www.huseyinkacin.com

Entiendo la pregunta. La postura del psicólogo Hüseyin Kaçın parte de una perspectiva diferente a la idea de que la homosexualidad debe ser simplemente aceptada o rechazada sin analizar la historia personal de cada individuo.

En su enfoque, presta especial atención a la historia de vida de la persona, sus experiencias durante la infancia, las relaciones familiares, sus vínculos afectivos y los conflictos emocionales que pueden haber influido en la manera en que vive su sexualidad.

Para él, cuando una persona experimenta un conflicto profundo con su propia sexualidad y busca ayuda porque desea comprenderla o vivir de otra manera, ese deseo merece ser escuchado y trabajado terapéuticamente. Su objetivo no consiste simplemente en imponer una determinada identidad al paciente, sino en acompañar el proceso que la propia persona desea explorar.

También considera que no todas las personas homosexuales viven su sexualidad de la misma manera. Por eso, sostiene que es necesario escuchar la historia individual de cada persona y comprender qué significado tiene la sexualidad dentro de su propia vida.

En mi caso, yo puedo hablar únicamente desde mi propia experiencia. Recibí terapia con Hüseyin y ese proceso tuvo un significado importante para mí. No pretendo decir que mi experiencia sea igual para todas las personas homosexuales ni hablar en nombre de la ciencia. Simplemente comparto lo que yo viví.

Hola a todos. Soy Hüseyin Kaçın, psicólogo de Estambul, Turquía. Durante años he trabajado con hombres y mujeres que atraviesan conflictos, dudas o confusión relacionados con su identidad sexual, así como con sus experiencias personales, relaciones familiares y conflictos emocionales.

Mi enfoque terapéutico presta especial atención a las experiencias de la infancia, la historia familiar y las heridas emocionales que pueden influir en la vida de una persona.

He creado este espacio para compartir reflexiones y experiencias relacionadas con mi trabajo y, sobre todo, para escuchar y comprender la historia de cada persona con respeto.

Me alegra estar aquí con ustedes. Un saludo desde Estambul. 🇹🇷

...

...

Sen bana güven, ben bu işi biliyorum... Katolik Güney Amerika Dünyasında çok daha etkili olacaksın. Senin tanıtımını bu şekilde yapiyorum:

Sobre el enfoque de *Hüseyin Kaçın*
Hüseyin Kaçın, psicólogo de Estambul (Turquía), ha desarrollado un enfoque terapéutico centrado en explorar las raíces psicológicas y familiares de la homosexualidad y en acompañar a las personas que, por decisión propia, desean superar su orientación homosexual. Su propuesta pone especial énfasis en las experiencias de la infancia, las relaciones familiares, los conflictos de identidad y las heridas emocionales que pueden estar en el origen de determinadas experiencias homosexuales. El siguiente texto refleja, en un lenguaje profundamente personal y metafórico, algunos de los elementos centrales de este enfoque terapéutico.

Ve edebi bir ispanyolca kullanıyorum.. tercümesi şu şekilde...

*Hüseyin Kaçın*'ın yaklaşımı üzerine
İstanbul'da (Türkiye) faaliyet gösteren psikolog Hüseyin Kaçın, eşcinselliğin psikolojik ve ailevi köklerini araştırmaya ve kendi isteğiyle eşcinsel yönelimini aşmak isteyen kişilere eşlik etmeye odaklanan bir terapötik yaklaşım geliştirmiştir. Yaklaşımında özellikle çocukluk deneyimlerine, aile ilişkilerine, kimlik çatışmalarına ve belirli eşcinsel deneyimlerin temelinde bulunabilecek duygusal yaralara vurgu yapmaktadır. Aşağıdaki metin, bu terapötik yaklaşımın bazı temel unsurlarını son derece kişisel ve metaforik bir dille ortaya koymaktadır.

oğlumu daha önce başka sebeplerden bir kaç psikoloğa götürdüm ilk gidişimizde hüseyin hocanın ofisinden çıkarken ki oğlumun yüzündeki gülüşü hoca ile birbirlerine sarılmalarını ömrümce unutmam çocuğuma umut oldu Allah razı olsun internette hakkında dolaşan haberleri görüyorum lgbt lobisi çok güçlü ama bizde evlatlarımızı onların bataklığına bırakmayacağız inşallah ben inanıyorum anne babaların dualarını alanlar zayi olmaz


Canan

Sen öfkeni kaybettiğin için senelerdir aynı noktada debelenip duruyor olabilirsin. Otur annenin dizin dibinde "canım anam, garip anam! " diye ağla.. Hiçbirimizin, çocuğu eşcinsel olmuş annenin veya babanın aklına ihtiyacı yok. Evet, bunlar ağır laflar ama biri da çıkıp söylemeli. Bize akıl vermeyi, Samet Bey'in dediği gibi spritüel guru gibi takılmayı kesmeleri lazım. Gidip kendi karı-koca ilişkilerine odaklansınlar. Anneler kendi kadınlıkları ile mutlu olmaya baksın. Fedakar, cefakar anne rolünden çıksınlar. Oradan beslenmeyi deli gibi seviyorlar. Şikayetçi olsalar da onlara inanılmaz cazip geliyor. Canlarını al ama bunu ellerinden alma! O raddede hemen hepsi.. Mesela burada benim yazdığım hiçbir şey onlara pek hitap etmez. Babalar da artık *sünepe ve silik* olmayı bırakmak zorunda. Ailede aksiyon almayı bilecekler. Gerçekten seven, eşini mutlu eden bir kocaya dönüşeceller. Oğulları ile bağ kurmanın peşine düşecekler. Hala bunun için baba yerine çabalayan anneler oluyor. Erkeklerin (bana göre özellikle beş yaşından sonra) anne sevgisine değil tamamen baba sevgisine ihtiyacı var. Anneler kızları ile takılsın ya da kız çocukları ile olan sorunlarını çözmeye baksınlar. Beş çaylarını mı yapıyorlar, boyanıp süsleniyolar mı artık neyse işte onların kız neşesi bizi ilgilendirmiyor. Terapi süreci başladıysa erkek çocuğunun anneyle göbek bağı kopmalı. Artık onun dünyasında karşı cinse olan sevgi yatırımını yapacağı kişi, sevgilisi, karısı olacak. Anneler, oğullarının başka bir kadını kendilerinden çok ama daha çok seveceği gerçeğini  hazmedecekler. Lafta değil duyguda.. Oğlunun "number one"ı olma arzusundan vazgeçecekler. Kocasından alamadığı  sevgiyi, duyguyu, bağı hala ve ısrarla "hep iyi niyetimden" maskesine gizlenerek oğullarından almayı bıracaklar. Cefakar, fedakar anne rolünü kesecekler. Gerekiyorsa onarılmayı bekleyen kendi kadınlığı ile yüzleşecek, kadınlıklarında sorun olduğu için "ama ben anneyim" derken anneliği nasıl da kimlikleştirdiklerine uyanacaklar. Sonra buraya gelip "ama hep anne diyorsunuz, babalar sorumluluk almadığı için biz uğraşıyoruz" demeyecekler! Hayır! Sizler zaten uğraşmaya dünden namzetsiniz. Bırakın bu ayakları! Bizim zaten asıl olayımız *iskele babası* olan babalarla.. Buradaki gençlere kızmaya, onlara herhangi bir şekilde alınmaya da hiçbir hakkınız yok. Bu asıl büyümeyenin siz olduğu gerçeğini ortaya serer. Ayrıca aileye karşı öfkenin iyileşmenin bir başlangıcı olduğunu, gencin önce öfkesini bulup ona sahip çıkması gerektiğini ve bunun ilelebet öyle kalmayacağını da bilmeniz gerekiyor. Zaten kendi yolundan gidip kendi ailesini kurduğunda daha ne öfkesi olacak Allah aşkına! Sanıyor musunuz ki bizim burada annelerin-babaların hoşuna gidecek şekilde ağzımız laf yapmaz! İstesek alasını yaparız! Hepinizi mest ederiz.

Şimdi Ahmet Said senin yazını alıntıladım diye sana yükleniyorum sanma. Bunları yazmamıza ilham oldun diyelim. Senden yana hiçbir rahatsızlığım yok. Hatta yazdığın çoğu şeyi ilginç buluyorum. Bilesin..


Celal